Ο Αριστείδης, ένα ορφανό αγόρι κυνηγημένο από τους Τούρκους, ξεκινά για τη Θεσσαλονίκη ψάχνοντας το όνειρό του. Ο δρόμος του, μακρύς και επικίνδυνος, θα περάσει μέσα από την καρδιά της επανάστασης στην ταραγμένη Μακεδονία. Το ταξίδι του, δεμένο σφιχτά με ένα ζωντανό παρελθόν, αλλά και με ένα αβέβαιο μέλλον, θα τον οδηγήσει σε δύσβατα βουνά, όπου η ματαιοδοξία του ισχυρού κατατροπώνεται από το θάρρος του ανίσχυρου… Εκεί, επαναστάτες οπλαρχηγοί θα ζωντανέψουν στα μάτια του μικρού παιδιού έναν πρωτόγνωρο κόσμο. Η γενναιότητα, η φιλία, η αγάπη για την πατρίδα, το μίσος και η εκδίκηση περιπλέκονται και υφαίνουν μια ιστορία απρόσμενη, αλλά και διαχρονική. Ίσως και κάποια άλλα παιδιά έζησαν ή θα ζήσουν μια παρόμοια περιπέτεια, ξεκινώντας από ταραγμένες γωνιές της γης. Θα νικηθούν από το ταξίδι ή θα νικήσουν και θα φτάσουν στο όνειρό τους, αψηφώντας τα συμφέροντα και τη μισαλλοδοξία αυτών που κυβερνούν τον κόσμο;

Στο μπαρ του Βαγγέλη οι άνθρωποι μοιράζονται τις ιστορίες τους, που διαποτίζονται από αλήθεια και βαθύ συναίσθημα. Ο Ζαχαρίας έχει το πρώτο του ραντεβού με τη Γλυκερία, μια κοπέλα που γνώρισε στο διαδίκτυο. Η εγκυμονούσα Μαρία σηκώνεται από το κρεβάτι όπου είναι καθηλωμένη, για να συναντήσει τον εργολάβο που θα της φτιάξει το σπίτι των ονείρων της. Ο Αχάν βιώνει έναν πρωτόγνωρο έρωτα που του έχει πάρει τα μυαλά. Η Αμαλία πίνει το τελευταίο λικέρ της ζωής της. Ο Κωνσταντίνος, μετά από χρόνια, αντικρίζει και πάλι τον δυνάστη του. Ο Στέλιος σκέφτεται πώς θα ξεφορτωθεί τον κακοποιητικό πατέρα του και ο Θανάσης τον παλιό του φίλο από τον στρατό που πιστεύει σε αρειανές παρεμβάσεις. Η Κορίνα σχεδιάζει τα βήματά της ως ινφλουένσερ και ο Άρης αναμετριέται με τις επιλογές του. Με το τέταρτο μυθιστόρημά της, η Σαρίτα Χαΐμ καταφέρνει να δημιουργήσει ένα μικρό, αυτοτελές σύμπαν σύγχρονων χαρακτήρων. Το Happy Hour αποτελεί ένα ζωντανό ανθρώπινο ψηφιδωτό, με αναγνωρίσιμους ήρωες που βρίσκουν απρόσκοπτα τον δρόμο που οδηγεί στην καρδιά μας.

«Πρόκειται για μια σκωπτική ματιά σε ιστορικά δρώμενα που εστιάζονται στην κατοχική Κεφαλλονιά και στον τοπικό εμφύλιο. Η εκάστοτε πραγματικότητα αποκαλύπτεται καταιγιστικά. Όταν ο συγγραφέας ανακαλύπτει το άγνωστο σε αυτόν αριστερό παρελθόν του πατέρα του, μένει άφωνος. Το ίδιο και με τη θεία του και τον αμορόζο της τον Μεμά ή καπετάν Τσεκούρα, που το ’σκασε στην Αμερική και στην Κούβα του Χέμινγουεϋ και του Κάστρο. Γιατί το ’σκασε; Μα γιατί τον κυνήγαγαν να τον σκοτώσουν. Ποιοι; Όλοι. Πρώτα οι εθνοφύλακες, αλλά και η ΟΠΛΑ, γιατί ήταν τροτσκιστής. Μαζί μ’ αυτούς και οι συγγενείς ενός βενιζελικού παπά, που οι αντάρτες του τον έπνιξαν μεσοπέλαγα στο κανάλι της Ιθάκης. Ήταν, είπαν, αντιδραστικός και συνεργάτης των Γερμανών. Πιθανόν όμως να μην ήταν τίποτε από όλα αυτά… Καλό διάβασμα».  Θάνος Βερέμης

«Είναι ίσως κοινοτοπία πως η “μεγάλη ιστορία” γίνεται καλύτερα αντιληπτή μέσα από το πρίσμα της “μικρής” τοπικής και οικογενειακής ιστορίας. Είναι όμως ταυτόχρονα αλήθεια. Και στα χέρια ενός προικισμένου αφηγητή, η “μικρή ιστορία” μετατρέπεται σε ένα συναρπαστικό αφήγημα που φωτίζει σκοτεινές εποχές με μοναδικό τρόπο».  Στάθης Καλύβας

«Έκπληκτος ανακαλύπτει ο ανυποψίαστος αφηγητής του Γιώργου Δενδρινού πως ο πατέρας του στα νιάτα του είχε μια ζωή για την οποία ουδέποτε είχε μιλήσει. Ήταν απόλυτη η σιωπή που σε πολλές ελληνικές οικογένειες κάλυψε τα πεπραγμένα του αιματηρού Εμφυλίου. Αυτήν την ιστορία ξετυλίγει τώρα αντλώντας από τα καταχωνιασμένα πατρικά ημερολόγια καθώς και από την ενδελεχή έρευνα και τις συνομιλίες του με επιζώντες της ολέθριας περιπέτειας. Κι όπως και στα άλλα λογοτεχνικά έργα του, γράφει με ευαισθησία, χιούμορ και μια γλώσσα που αναπτύσσεται πολύτροπα· μια γλώσσα που είναι πλαστική, πολύχρωμη, χυμώδης».  Ελισάβετ Κοτζιά

«Το βιβλίο του Γιώργου Δενδρινού αποτελεί ένα πύρινο έπος μιας οικογένειας με ρίζες στα Ιόνια Νησιά, της οποίας τα μέλη παρασύρονται από την καταιγίδα των πιο ταραχωδών ιστορικών γεγονότων του εικοστού αιώνα. Αναπλάθει το τραύμα και τον τρόμο του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου και του ελληνικού εμφυλίου, με ζωντανές λεπτομέρειες, αλλά συγχρόνως αποκαλύπτει και την έμφυτη αντοχή και την ανθρωπιά του ελληνικού λαού. Ένα εντυπωσιακό ιστορικό πορτρέτο μιας οικογένειας και ενός έθνους».  Νίκολας Γκέιτζ

Κεφαλλονιά, Κέρκυρα, Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Η περιπετειώδης διαδρομή δύο αδελφιών από τη γέννησή τους στις αρχές του 20ού αιώνα έως τη δεκαετία του 1980: βαλκανικοί θρίαμβοι, Εθνικός Διχασμός, Μικρασιατική Καταστροφή, ριζοσπαστικές κοινωνικές μεταλλάξεις, μεταξική νιρβάνα, αλβανικό έπος, κατοχική πείνα, παρεξηγημένη Αντίσταση, μισαλλόδοξος Εμφύλιος…
Ένα πολυπρόσωπο αφήγημα για τους ανθρώπους που η ζωή τους έρχεται αντιμέτωπη με τη μεγάλη Ιστορία, για τις μεγάλες και τις μικρές προσδοκίες, για τους ανεκπλήρωτους έρωτες, τα ανθρώπινα πάθη, την τυφλή βία, τις ολέθριες πολιτικές επιλογές. Όπως συμβαίνει σε κάθε εποχή κρίσης, αθώοι και φταίχτες ρίχνονται στο ίδιο καζάνι.

Ανατολική Γερµανία, αρχές της δεκαετίας του ’50. Ο Σταύρος, γεννηµένος στη σκληρή ελληνική επαρχία ανήµερα της γερµανικής εισβολής το 1941, έχει εκπατριστεί την περίοδο του Εµφυλίου και, µαζί µε εκατοντάδες άλλα παιδιά, γνωστά ως «παιδιά του Μάρκου», έχει εγκατασταθεί στη Λαϊκή Δηµοκρατία της Γερµανίας, όπου φοιτά στο δηµοτικό σχολείο Ελεύθερη Ελλάδα στο Ράντεµποϊλ της Δρέσδης. Ο δάσκαλος Πέτρος Νικολάου, πολιτικός πρόσφυγας του οποίου η δράση στον ΕΛΑΣ ανακόπηκε από τη φυµατίωση, θέτει τον χαρισµατικό, εκ γενετής µονόχειρα, Σταύρο υπό την προστασία του. Στη Δρέσδη ζει και ο θείος του παιδιού Γιάννης Παπαδάκος, γιος του ιδρυτή της περίφηµης καπνοβιοµηχανίας Πάπαλαντ, που άλλαξε χέρια την περίοδο του ναζισµού. Όταν ο Σταύρος θα τον συναντήσει το 1964, θα ξεκινήσει και η αισθηµατική αγωγή του. Θα νιώσει τα πρώτα του ερωτικά σκιρτήµατα για τη Σιµόνε, την Εβραία γυναίκα του Παπαδάκου. Η γνωριµία του, όµως, µε τη Μάρτα, ένα από τα «παιδιά του Χίµλερ», θα είναι η αρχή µιας παθιασµένης ερωτικής ιστορίας που θα εξελιχθεί σε ένα ψυχροπολεµικό κατασκοπευτικό θρίλερ υπό το άγρυπνο µάτι της Στάζι.
Μια ιστορία για τα παιδιά που βρέθηκαν, ερήµην τους, στην «άλλη πλευρά», ένα µυθιστόρηµα για τη βαρύτατη σκιά που ρίχνει η Ιστορία στη ζωή των ανθρώπων, για την ταυτότητα των ξεριζωµένων, για τα τραύµατα του Ψυχρού Πολέµου.

«Εγώ το έκανα· τον εμπρησμό στο “Μινιόν”».
Προικισμένος. Όμως στο εσωτερικό του «ρολόι» παρεισφρέουν μερικά αλλόκοτα δευτερόλεπτα. Τότε βγαίνει από τον εαυτό του και γίνεται κατά συρροήν εκδικητής με ή χωρίς αιτία. Τόσο παράλογος, τόσο αληθινός. Οι πικροί καρποί της εφηβείας του τον ωθούν στην πρώτη τραγωδία: «Εγώ ή αυτός», για τον σάτυρο ταχυδρόμο στον γενέθλιο τόπο.
Ελένη, η αρραβωνιαστικιά της εφηβείας. Οι τρεις μοιραίες γυναίκες του: Γκρέτα, Μαργαρίτα, Μάρθα. Εκεί που φαίνεται να κλείνει τον τελευταίο λογαριασμό του με το παρελθόν –την τιμωρία για τον στραγγαλισμό της «Καλόγριας»–, ανοίγει έναν καινούργιο. Αποκαλύπτει τη σκοτεινή πλευρά της Art Market που μεταμορφώνει τους «Πικάσο» σε κράχτες για γκρίζες μπίζνες δισεκατομμυρίων. Ρίχνει μια βόμβα στη δικτύωσή της με τη διεθνή κλεπτοκρατία, το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος και την πλαστογραφία.
Ένα ειρωνικό παιχνίδι της τύχης από την Άμφισσα και τους Δελφούς του ’60, την Αθήνα του ’70, ως το Αμβούργο, τη Γενεύη και το Μανχάτταν του καιρού μας

«Μόνο μη μου ζητήσετε να λύσω το πρόβλημα της ατεκνίας», τους το ξέκοψε ο καπετάν Διαμαντής. «Το σπέρμα μου κουβαλάει πιο πολύ ιώδιο κι από τραυματιοφορέα. Το πιθανότερο είναι να γεμίσω το νησί γοργόνες…»
Μια Χώρα πιο λευκή κι από νεκροταφείο Εσκιμώων. Μια μαύρη γάτα που περιπολεί στ’ ασβεστωμένα σοκάκια. Μια άδεια εκκλησία κι ένα φισκαρισμένο μπορντέλο. Μια καραβιά εξαφανισμένοι τουρίστες. Ένας σταυρός βυθισμένος στον πάτο του λιμανιού. Τρεις γαβάθες θανατερό τζατζίκι. Μια κλεμμένη σωβρακοφανέλα αγροφυλακής. Ένα δοχείο νυκτός γεμάτο παθιασμένα δάκρυα. Ένας απελπισμένος έρωτας. Μια διαολεμένη ναυτική βεντέτα. ΤΙ ΦΑΣΗ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΕΡΟΣ;

Το πιο κεφάτο, το πιο φευγάτο μυθιστόρημα που θα διαβάσετε αυτό το καλοκαίρι.

Το βλέμμα του Βαρδή στάθηκε πάνω της. Η Αλεξία αναρίγησε κι έστρεψε αλαφιασμένη το κεφάλι. Και τότε τον είδε. Τα μάτια του την κάρφωναν.

Ψηλός, επιβλητικός, με αγέρωχη θωριά και βήμα που πονούσε τις πέτρες, καθώς πατούσε πάνω τους. Ήταν ο αγαπημένος της, ήταν ο Βαρδής!

Ένας μεγάλος έρωτας γεννιέται στην πιο ταραγμένη περίοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Διασχίζοντας υπόγειους διαδρόμους, μυστικά περάσματα και αψιδωτές στοές που δημιουργούν οφθαλμαπάτες, η Αλεξία θα συναντήσει το πεπρωμένο της.

Το μυστικό του βάλτου, ο περιπλανώμενος θίασος, οι νάνοι, το τσάι της λησμονιάς κλέβουν την αθωότητα και την ευτυχία της.

Εκστρατείες, αποχωρισμοί, δολοπλοκίες, εκτοπισμοί απομακρύνουν από κοντά της τον άντρα της ζωής της.

Αλλά καμιά υπέρβαση δεν είναι θυσία.

Είναι λύτρωση.

Είναι απαίτηση ψυχής.

Λάθος νύφες σε λάθος γάμο. «Σκισμένα τούλια» τις αποκαλούσε η Νένα, το πρώτο πιστολάκι του συνοικιακού κομμωτηρίου, τις γυναίκες αυτές. «Πάει, σκίστηκε κι αυτηνής το τούλι», σκεφτόταν όταν έβλεπε στον λουτήρα πελάτισσα να ξεφυλλίζει περιοδικά σιγοκλαίγοντας τον άντρα που της βγήκε σκάρτος.

Στην Αθήνα του σήμερα, πέντε γυναίκες ενώνουν τις τεθλασμένες γραμμές τους και σχηματίζουν μια ραγισμένη καρδιά. Η Νένα θα γνωρίσει τον άντρα της ζωής της τη μέρα που παντρεύεται έναν άλλον. Ο βιασμός της Μάρως οδηγεί σε μια πολύκροτη δικαστική διαμάχη που θ’ αφήσει εποχή. Η Σολφέζ και η Μιράντα θα περάσουν από φωτιά και σίδερο μέχρι να βγουν στο φως. Η Ιοκάστη στα χρόνια της δύσης της θα ζήσει έναν εφηβικά παράφορο έρωτα. Πέντε γυναίκες προχωρούν πιασμένες χέρι χέρι αδιαφορώντας για ηλικίες, τάξεις και γενιές. Πέντε γυναίκες πετάνε τα σκισμένα τούλια από πάνω τους και διεκδικούν τη ζωή τους από την αρχή. Πέντε γυναίκες μέσα από την αγάπη, τη βία, το γέλιο και το δάκρυ αγωνίζονται για το δικό τους «μαζί».

Σε μια εποχή που τα ανθρώπινα δικαιώματα πνίγονται στις κραυγές των αρνητών τους, η Έλενα Ακρίτα με χιούμορ και συγκίνηση αφηγείται μια δυνατή ιστορία, ενώ η πένα της γίνεται αγωγός για να ακουστεί η κρυφή φωνή που ξεκινάει από μέσα μας.

Τι κοινό μπορεί να έχουν μια δυναμική υπαστυνόμος, ένας ρομαντικός δάσκαλος, ένας θαμώνας των φυλακών, μια καταπιεσμένη νοικοκυρά κι ένας κουκουλοφόρος;

Στην Αθήνα της κρίσης μια γυναίκα εξαφανίζεται κι η εξαφάνισή της συμπίπτει με μια καλοστημένη ληστεία. Στην προσπάθειά της να τη βρει, η υπαστυνόμος Δέσποινα Καρανικόλα θα συναντήσει ξανά έναν παλιό της γνώριμο, τον Διομήδη Δανέλλη, τον άνθρωπο που από λάθος έστειλε η ίδια πριν από λίγα χρόνια στη φυλακή. Μαζί του θα ζήσει έναν μεγάλο έρωτα, όμως ο Διομήδης δεν είναι πια ο ίδιος. Και πώς να είναι; Η ζωή του διαλύθηκε κι οι αγαπημένοι του τον ξέχασαν. Μόνο ο Μάνος, μόνιμος θαμώνας των φυλακών, στάθηκε δίπλα του, κι αυτόν πλέον ο Διομήδης τον λογαριάζει γι’ αδελφό. Στο ίδιο σταυροδρόμι της ζωής κι ο Δημητράκης, που προσπαθώντας να ξεφύγει από τον εαυτό του, μπλέκεται με τους κουκουλοφόρους της πλατείας Εξαρχείων. Ξεκινώντας από διαφορετικές αφετηρίες, οι ζωές των ηρώων διασταυρώνονται και διανύουν κοινούς δρόμους. Έτσι, θα ανακαλύψουν τον εαυτό τους, θα εξελιχθούν και θα προσπαθήσουν ν’ αλλάξουν. Κι υπάρχουν συναισθήματα που σταθερά μας οδηγούν απ’ το σκοτάδι στο φως. Ο έρωτας. Η αγάπη. Η φιλία. Μόνο που καμιά φορά γίνονται η αιτία ώστε η πορεία μας να είναι αντίστροφη.

…Έβρεχε όταν βγήκα στον δρόμο. Καλύτερα. Τα δάκρυα φωλιάζουν στη βροχή όπως οι ψιχάλες στη θάλασσα κι η θλίψη στη συννεφιά σαν τις χιονονιφάδες στο λευκό μάρμαρο. Φόρεσα την κουκούλα του φούτερ κι έγινα πάλι ο Κανένας. Τάχυνα το βήμα ως τον σταθμό του ηλεκτρικού στο Μαρούσι.

Σ’ όλη τη διαδρομή κοιτούσα τις σταγόνες να σχηματίζουν ρυάκια στα τζάμια του βαγονιού. Στην Ομόνοια το τρένο άδειασε και ξαναγέμισε σε δευτερόλεπτα. Ένα πρεζόνι μου ’χωσε στο πρόσωπο το απλωμένο του χέρι μαζί με μια θλιβερή ιστορία. Του ’δωσα σχεδόν ό,τι είχα πάνω μου. Οι συνεπιβάτες μου με κοίταζαν με μια δόση υπεροψίας και μπόλικο οίκτο. Το ξέρω πως οι ιστορίες των ζητιάνων είναι ψεύτικες. Τι σημασία έχει; Πίσω τους κρύβονται άλλες, αληθινές, όχι λιγότερο θλιβερές.

Ιστορίες σαν τη δική μου. Σαν όλων μας…

Το παρόν μυθιστόρημα διεκτραγωδεί τη ζωή μιας αριβίστριας και του οικείου της περιβάλλοντος. Αποτυπώνει τα πάθη μιας λαμπρής οικογένειας. Αποκαλύπτει τις αληθινές αιτίες σοβαρών πράξεων. Εισχωρεί στα ενδότερα των ανθρωπίνων αδυναμιών. Κινείται μεθοδικά, μέσα από έναν ανελέητο σαρκασμό.

Η Ηλέκτρα είναι ερευνήτρια του FBI και ασχολείται µε κατά συρροήν δολοφόνους, όταν στη ζωή της µπαίνει απρόσµενα ο Φίλιπ, ένας νέος ερευνητής της εγκληµατολογικής υπηρεσίας. Μαζί του θα συνεργαστεί σε µια ιδιαίτερη υπόθεση για την εξιχνίαση των περίεργων φόνων εγκύων γυναικών. Η Ηλέκτρα σιγά σιγά από κυνηγός γίνεται θύµα. Η εµπλοκή της στην υπόθεση παίρνει προσωπικό χαρακτήρα. Τα ερωτήµατα είναι τόσα πολλά, που αρχίζει να κλονίζεται όσο περνά ο καιρός, και κάτω από την υπερβολική πίεση η αυτοπεποίθησή της καταρρέει. Ποιος προσπαθεί να τη βλάψει; Η απειλή αποκαλύπτει το πρόσωπό της, όταν ένα βράδυ επιστρέφει στο σπίτι της και βρίσκει το πάτωµα του καθιστικού καλυµµένο από δεκάδες φωτογραφίες δολοφονηµένων γυναικών. Το µήνυµα είναι ξεκάθαρο. Η ζωή της κινδυνεύει. Ποιoν θα πρέπει να εµπιστευτεί; Άραγε ποιος µπορεί να θέλει να την εξαφανίσει; Και γιατί; Ένα καταπληκτικό µυθιστόρηµα µυστηρίου που µετατρέπει τους αναγνώστες σε ερασιτέχνες ερευνητές, από τη σκηνή του εγκλήµατος έως τις ενδείξεις για τον ένοχο. Η Ηλέκτρα κατευθύνθηκε µε γοργά βήµατα προς τη βεράντα. Την είχε πιάσει τροµερός πονοκέφαλος. Είχε δίκιο ο Πολ. Είχε τα συµπτώµατα που της είχε περιγράψει. Κάποιος τη δηλητηρίαζε, αυτό προέκυπτε, αλλά ποιος; Δεν µπορούσε να καταλήξει σε κανένα συµπέρασµα σχετικά µε το ποιος θα µπορούσε να έχει όφελος από αυτή την κατάσταση. Έπρεπε να το πει στον Φίλιπ, µόνο εκείνον εµπιστευόταν. Βέβαια αυτή δεν ήταν άξια της εµπιστοσύνης του, αφού του είχε αποκρύψει το γεγονός πως σε µια βδοµάδα θα παντρευόταν τον Αλέξη…

Άνθρωποι… Άνθρωποι πολλοί… Πολλά κορμιά, πολλές ψυχές, πολύς πόνος, δάκρυα, γέλια, όνειρα, αγκαλιές, φιλιά, ιδρώτας κι αγωνία. Κάθε οντότητα είναι ένας ολόκληρος κόσμος. Κόσμοι που σμίγουν, αγαπιούνται, βρίζονται, πληγώνονται, χωρίζουν… για ν’ ανταμωθούν με άλλους κόσμους και να επαναληφθούν οι ιστορίες, με μικρές ή μεγάλες παραλλαγές. Στο φόντο, η σύγχρονη εποχή. Ο σημερινός “απολίτιστος” πολιτισμός μας. Και στο κέντρο της σκηνής, άνθρωποι που έχουν χάσει τον προσανατολισμό τους… Η απέραντη μοναξιά που φωλιάζει μες στο γάμο και οι συχνά “ανίεροι” συμβιβασμοί μεταξύ των συζύγων, ζευγάρια που φρεσκάρουν τη σχέση τους σε σεξουαλικά τετράγωνα και εξάγωνα, τα έθιμα που αναβιώνουν διατηρώντας μόνο το κάλπικο περιτύλιγμά τους, το εμπόριο οργάνων για την επιβίωση, αλλοδαπές γυναίκες που γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης για μερικά λεπτά ηδονής, μητέρες που εξωθούν τα κορίτσια τους στην πορνεία, αναρίθμητες καθημερινές προδοσίες στο όνομα του Ιούδα, η ανθρώπινη ανοησία που ασφυκτιά στα σύνορα της γήινης σφαίρας και επιχειρεί να επικοινωνήσει με το υπερπέραν, διαστροφές κάθε είδους που βρίσκουν φιλόξενη εκτόνωση στο διαδίκτυο, βρομόπαιδα της καλής κοινωνίας που παρανομούν για την πλάκα τους… ένας διανοητής, που πιο πολύ απ’ το Θάνατο φοβήθηκε τον Έρωτα… κι άλλοι… κι άλλοι πολλοί… Άνθρωποι που κινούνται ανάμεσά μας, που κρύβουν στο ημίφως τα αμαρτωλά και ακατονόμαστά τους… και ένας αθέατος, μυστηριώδης παρατηρητής, που συμπάσχει, αγωνιά, θυμώνει, αηδιάζει… και που τελικά πέφτει κι ο ίδιος θύμα αυτού του ξέφρενου καλπασμού προς το Τίποτα! Δώδεκα και πέντε αμαρτωλές ιστορίες! Δεκαεπτά ιστορίες αμαρτίας και εκτροχιασμού. Στο 12 και 5 του πολιτισμού μας. Αυτού του πολιτισμού, που προσποιείται με διάπυρες κορόνες την ακμή, ενώ ήδη βιώνει την απόλυτη παρακμή και την ολοκληρωτική ισοπέδωση κάθε διαχρονικής αξίας!

Η ζωή του Ρότζερ βρίσκεται σε κρίση: ο γάμος του καταρρέει, η εξωσυζυγική του σχέση με τη δημιουργό μοντέρνας τέχνης Τζέσικα βαδίζει σε αδιέξοδο, ενώ ο ίδιος αναλώνεται σε μια βαρετή ερευνητική εργασία. Η ευκαιρία για να αλλάξει τη ζωή του παρουσιάζεται όταν μεταβαίνει στο Καμερούν, όπου ξεκινάει μια σειρά μελετών για την επιστημονική αντιμετώπιση του φαινομένου του θερμοκηπίου στη λίμνη Nyos.
Ο Ρότζερ αντιμετωπίζει το Καμερούν σαν τουρίστας, αλλά σιγά σιγά η χώρα, αλλά και όλη η Αφρική, πλέκει τη μαγεία της γύρω του και η καθημερινή πάλη για την επιβίωση τον αναγκάζει να αναθεωρήσει την προηγούμενη ζωή του.

Πυκνό στην πλοκή και με δόσεις συνωμοσιολογίας, το μυθιστόρημα εκτυλίσσεται κατά το μεγαλύτερο μέρος του στις όχθες της μυστηριώδους λίμνης Νyos του Καμερούν αλλά και στο Λονδίνο. Στον πυρήνα της αφήγησης τίθενται ερωτήματα για τις αιτίες του φαινομένου του θερμοκηπίου, για το ρόλο της επιστήμης, για τη φιλοσοφία της τέχνης και τη φύση του έρωτα.

Αύγουστος 1939

Η κοσμική Αθήνα έχει μετατραπεί σε κέντρο διεθνούς κατασκοπείας ενώ οι πολεμικές ιαχές της ναζιστικής Γερμανίας αντηχούν σε όλη την Ευρώπη.
Χάρη σε ένα τυχαίο γεγονός, ο νεαρός αξιωματικός της Αστυνομίας Νίκος Αγραφιώτης αναλαμβάνει την πρώτη του αποστολή. Να εξιχνιάσει τη στυγερή δολοφονία ενός πρωταθλητή πυγμαχίας.

Ο Αγραφιώτης θα μπλέξει με τη σκοτεινή πλευρά της πόλης και θα περιηγηθεί στα μεγάλα σαλόνια προκειμένου να εξιχνιάσει το έγκλημα, αλλά θα διαπιστώσει ότι ο κύκλος του αίματος μόλις έχει ξεκινήσει.
Στην έρευνά του σε κακόφημα στέκια και πολυτελείς επαύλεις θα συναντήσει τζογαδόρους, μυστηριώδεις γυναίκες, πράκτορες και ανθρώπους του χρήματος σε μια Ελλάδα που ψάχνει κατεύθυνση μπροστά στη φωτιά του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Μαζί με μία ντίβα της τζαζ θα προσπαθήσει να ανακαλύψει την αλήθεια και θα έρθει αντιμέτωπος με το τέρας που γιγαντώνεται στα σωθικά της ανθρωπότητας.

Η πρώτη αποστολή του Νίκου Αγραφιώτη.

Έχουν πολλές μορφές τα οδοφράγματα∙ δεν είναι μόνο μπάζα, κάδοι καμένοι, σπασμένα μάρμαρα, ή αναποδογυρισμένα τροχοφόρα. Τα πιο ωραία οδοφράγματα, τα πιο ισχυρά, και τα πιο ανθεκτικά, θα τα βρούμε φτιαγμένα από βιβλία, πάει να πει από χαρτιά. Ένα τέτοιο οδόφραγμα είναι η Κόντρα του Σαμαράκη, ένα χάρτινο ανάχωμα, ή ένα αντάρτικο ερωτικό, και ερωτευμένο, ικανό να εγγράψει στις σελίδες του εκείνη την ανήκουστη φωνή όλων όσοι δεν είχαν, ή δεν βρήκαν ποτέ τη φωνή τους, των μικρών, και των απλών, και, τελικά, των ανθρώπινων ανθρώπων.
Κόντρα στον όλεθρο, κόντρα στην εξόντωση του ανθρώπινου γένους, κόντρα στην καταπίεση της εξουσίας, κόντρα στο πνίξιμο της εξεγερμένης ευγένειας, κόντρα στον ολοκληρωτισμό και τα καθεστώτα και τα όργανά του, κόντρα στο κουρέλιασμα της ευαισθησίας, και κόντρα, βεβαίως, στον έσχατο εχθρό μας – κόντρα στον θάνατο.
Με αυτές τις αριστουργηματικές, βαθιά ανθρώπινες, και απέριττα συναρπαστικές ιστορίες, ο Αντώνης Σαμαράκης προσθέτει άλλο ένα βέλος στη φαρέτρα, άλλο ένα εξάρτημα στον αμήχανο μηχανισμό της επανάστασης, και άλλο ένα ανθεκτικό υλικό στο οδόφραγμα που συνιστά ολόκληρο το έργο του.
Η Κόντρα αποτελεί ένα υπαρξιακό οδόφραγμα ενάντια της εξαθλίωσης και της μιζέριας, και, εφόσον είναι έτσι, χρειάζεται να το διαβάσουμε μαχητικά, αναλαμβάνοντας την ευθύνη που θέλει την ανάγνωση να είναι ήδη μια πράξη δημιουργίας.